मृत्युपत्रं १: भूमकर बाईंनी चावलेली मुलगी

नयना एकदम खतरनाक character होती. लहान पणापासूनच विचित्र वागायची. सुमडीत कोंबडी म्हणतात न तसं. तिच्याकडे तिच्या किश्श्यांची हे भली मोठी जंत्री होती. शाळेत असताना बडबडी म्हणून सगळे तिला ओळखायचे. अभ्यासात किंवा खेळात विशेष हुशार नव्हती ती पण अगदी ढ पण नव्हती. मध्यम category मधली मुलं असतात ना तशीच होती ती. पण भारी खोडकर.

एकदा शाळेतून घरी आली आणि अति उत्साहात आपल्या आईला सांगितलं, “आज भूमकर बाई एका मुलीला चावल्या.” आणि फटक… बाबांनी तिच्या कानशिलावर एक जोरदार टेकवली. “गधडे चुलत आत्या आहे ती तुझी. लाज नाही वाटत असं बोलताना?” तेव्हा नयनाला अचानक आठवलं कि भूमकर बाई आपल्या चुलत आत्या आहेत आणि त्यांच्याबद्दल आपण (कदाचित) एक खतरनाक अफवा पसरवून आलो आहोत.

भूमकर बाई शाळेतल्या सगळ्यात गबाळ्या बाई. ज्या रुमालाने सदैव गळणार नाक पुसायच्या त्याच रुमालाने चष्मा पुसायच्या. एकदा त्यांच्या भूगोलाच्या तासाला नयना खूपच कंटाळली. मग तिने हळूच वहीतल्या कागदांची विमानं करून वर्गात उडवायला सुरुवात केली. एक विमान नेमकं पहिल्या बाकावर प्रांजलीच्या पुढ्यात जाऊन पडलं. प्रांजलीने साळसुद्पणे ते आपल्या हातात घेतलं आणि तितक्यात भूमकर बाईनी पाहिलं. मग काय त्यांचा भडकाच उडाला. रागाच्या भरात त्यांनी तिच्यावर हात उचलला आणि तो चुकवायच्या नादात प्रांजली एका बाजूला कलली पण तिच्या बाकाच्या विचित्र आकारामुळे तिचा तोल गेला आणि ती भूमकर बाईंवर almost पडली. तिचा हात भूमकर बाईंच्या चेहर्यावर आणि त्यांचे हात तिच्या दंडांवर. ह्यात नयनाच्या 3d नजरेची कमाल झाली आणि तिला वाटलं कि भूमकर बाई प्रांजलीला चावल्या. मग काय तास संपल्यानंतर सगळ्या वर्गात तीच चर्चा. नयना तिच्या 3d नजरेवर मनातून नसली तरी सर्वांसमोर बोलायला इतकी ठाम कि हळूहळू प्रांजालीला पण वाटू लागलं कि भूमकर बाई खरंच आपल्याला चावल्या. मधल्या सुट्टीत सगळ्या शाळेत हि बातमी वणव्यासारखी पसरली. सगळी शाळा “भूमकर बाईनी चावलेली मुलगी” बघायला ह्यांच्या वर्गासमोर. आता बिचारी प्रांजली इतकी panic झाली कि रडायलाच लागली. एकीकडे प्रांजली वर्गात रडत होती तर दुसरीकडे भूमकर बाई मुख्याध्यापकांसमोर. प्रांजलीच्या आई वडिलांना बोलावलं. मधली सुट्टी संपल्यानंतर भूमकर बाई, मुख्याध्यापिका, पर्यवेक्षिका, प्रांजलीचे पालक, संस्थेचे पदाधिकारी सगळे नयनाच्या वर्गात गोळा झाले. आता इतक्या वेळात इतक्या मुलींनी प्रांजलीचा हात पहिला होता आणि तिने तो इतका वेळ घट्ट धरला होता कि तो लाल लाल झाला. सगळ्यांना वाटलं बाई चावल्यामुळे झाला हिचा हात लाल. चर्चा, रडारड, तक्रारी सगळं होऊन दोन दिवसानंतर शेवटी भूमकर बाईना राजीनामा द्यावा लागला. आता दोन दिवसानंतर नयना पण confuse झाली कि तिच्या 3d नजरेने पाहिलं ते खरं कि खोटं.

पण आता ८ वर्षानंतर तिला जाणवलंय कि ती जे वागली ते चुकीचं होतं. म्हणून तिने पाहिलं पत्र भूमकर बाईना लिहायचं ठरवलं. खरं सांगून त्यांची माफी मागितली. त्या पत्राची एक एक copy संस्थेला आणि प्रांजलीच्या आई वडिलांना देऊन एकदाचा “भूमकर बाई एका मुलीला चावल्या” ह्या गोष्टीचा सोक्ष मोक्ष लावला. आता स्वत: मोक्षाच्या वाटेवर लागलेली असताना दुसरं करणार तरी काय ती. आयुष्यभर जे काही बोलायचं टाळल ते आता उरलेल्या काही दिवसांत अशी अनेक मृत्युपत्र लिहून बोलून टाकायचं ठरवलं. शेवटी मृत्युसमोर सगळ माफ असत. त्यामुळे आपल्याच सोबत असं का झालं ह्याचा विचार करायचा सोडून तिने laptop आणि चार्जर मागवून घेतला, आपली मृत्यूपत्रं लिहायला.

क्रमशः

Advertisements

One comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s